CX to nadal jeden z tych projektów, które z zewnątrz wyglądają skromnie, a w praktyce zmieniają tempo całego dnia. Punkt wyjścia był prosty: za dużo rozproszonych sesji, za dużo powtarzalnych kroków i za mało szybkiego dostępu do właściwego kontekstu. Komenda cx miała być szybka, lekka i bez ceremonii. Taka też została, ale w ostatnim tygodniu zrobiła kolejny krok.
„Najlepsze narzędzia nie robią hałasu. Po prostu skracają drogę między myślą a działaniem.”
Co zmieniło się w tygodniu 1–7 kwietnia 2026
Najważniejsza zmiana to integracja z Server Hub. Instalator dopisuje już wrappery sh.ps1 i sh.cmd, dokumentacja tłumaczy relację między cx i sh, a sama lista sesji została rozszerzona o projekt launcherowy. Dzięki temu CX nie kończy się na opisie projektu. Jest też punktem wejścia do jego realnego uruchomienia.
Dlaczego to ma znaczenie
Wcześniej CX porządkował przede wszystkim aliasy, sesje i foldery. Teraz zaczyna spinać cały ruch startowy: co otworzyć, z jakiego katalogu, z jaką akcją i który launcher za to odpowiada. To subtelna zmiana, ale właśnie takie rzeczy najbardziej wpływają na codzienny rytm pracy.
Kierunek
Dalej interesuje mnie w CX jedno: żeby był mapą ruchu, a nie tylko listą wpisów. Sesje, aliasy, profile startowe, kolejne kroki i szybki powrót do właściwego kontekstu. Im mniej tarcia na starcie, tym więcej energii zostaje na prawdziwą pracę.
